Παπούλας Αναστάσιος (Καπετάν Αναστάσιος)

Από Μακεδονομάχοι
Αναστάσιος Παπούλας
Αναστάσιος Παπούλας
(Καπετάν Αναστάσιος)
α/α101525
ΕπώνυμοΠαπούλας
ΌνομαΑναστάσιος
ΨευδώνυμοΚαπετάν Αναστάσιος
Τόπος καταγωγήςΜεσολόγγι
Νομός καταγωγήςΑιτωλοακαρνανίας
Ημερομηνία γέννησεως1 Ιανουαρίου 1857
Τόπος θανάτουΑθήνα Αττικής
Ημερομηνία θανάτου24 Απριλίου 1935
ΠατρώνυμοΣπυρίδων Παπούλας
Τέκνα (Αριθμός)1
Στρατιωτικός ΒαθμόςΛοχαγός
Στρατιωτικό ΌπλοΠεζικό
Κλάδος Ενόπλων ΔυνάμεωνΣτρατός Ξηράς
Ιδιότητα ΜακεδονομάχουΠράκτορας Α΄ Τάξεως


Παπούλας Αναστάσιος (Καπετάν Αναστάσιος) (1 Ιανουαρίου 1857 | 13 Ιανουαρίου 1857 – 24 Απριλίου 1935) Κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα υπηρέτησε στο Πεζικό ως Λοχαγός. Η ιδιότητά του στον Μακεδονικό Αγώνα ήταν Πράκτορας Α΄ Τάξεως.

Βιογραφικό

Ο Αναστάσιος Παπούλας του Σπυρίδωνος γεννήθηκε στο Μεσολόγγι την 1η/13η Ιανουαρίου 1857. Το 1878, κατετάγη ως εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό. Έπειτα, φοίτησε στην Σχολή Υπαξιωματικών και συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 με το βαθμό του Υπολοχαγού, ως διοικητής Λόχου στον Στρατό Θεσσαλίας.

Το 1904, ήταν μεταξύ των αξιωματικών που συνέβαλαν στην διοργάνωση του Μακεδονικού Αγώνα. Μάλιστα, τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, ως Λοχαγός Πεζικού εστάλη στην Μακεδονία με τον ομόβαθμό του Αλέξανδρο Κοντούλη, τον Υπολοχαγό Γεώργιο Κολοκοτρώνη και τον Ανθυπολοχαγό Πυροβολικού Παύλο Μελά.

Στο τέλος του Ιανουαρίου 1905, διετέλεσε Διευθυντής της τότε διοικητικής αστυνομίας Αθηνών – Πειραιώς. Το 1909, ήταν από από τους πρωτεργάτες της επαναστάσεως στου Γουδή και συμμετείχε στο συμβούλιο εκκαθαρίσεων των αξιωματικών.

Πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους, ως Συνταγματάρχης-Διοικητής του 10ου Συντάγματος Πεζικού και έλαβε μέρος σε όλες τις επιχειρήσεις της 3ης Μεραρχίας σε Μακεδονία και Ήπειρο. Στην συνέχεια, συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μετά την εκδήλωση του βενιζελικού κινήματος της Εθνικής Αμύνης στην Θεσσαλονίκη και τον αποκλεισμό της Αττικής από τις δυνάμεις της Ανταντ, ο Παπούλας συμμετείχε στην δημιουργία του Συνδέσμου των Επιστράτων. Το 1917, μετά την εκθρόνιση του Βασιλιά Κωνσταντίνου, οργάνωσε τα κινήματα της Θήβας και της Πελοποννήσου, τα οποία απέτυχαν και ο ίδιος δικάστηκε και κατεδικάσθη σε θάνατο. Ωστόσο, δεν εκτελέστηκε ύστερα από προσωπική επέμβαση του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Τον Νοέμβριο του 1920, μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές, απεφυλακίσθη και τοποθετήθηκε στη θέση του αρχηγού της Στρατιάς της Μικράς Ασίας. Το Μάιο του 1922, όμως, παρητήθη και αποσύρθηκε από το στράτευμα, λόγω διαφωνιών του με την πολιτική ηγεσία και τον Βασιλιά. Μάλιστα, μετά το κίνημα του Πλαστήρα – Γονατά, ο Παπούλας κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας στην δίκη των Εξ.

Την 1η Μαρτίου 1935, εξεδηλώθη βενιζελικό κίνημα υπό την αρχηγία του Νικολάου Πλαστήρα και του Ελευθερίου Βενιζέλου, στο οποίο ο Παπούλας προσεχώρησε. Μετά την αποτυχία του κινήματος, συνελήφθη μαζί με άλλους στρατιωτικούς και δικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο των Αθηνών, το οποίο τον κατεδίκασε στην εσχάτη των ποινών. Ως εκ τούτου, ο Παπούλας εκτελέστηκε στις 24 Απριλίου 1935.

Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον μετέπειτα Συνταγματάρχη Λάκη Παπούλα.

Φωτογραφίες

Βιβλιογραφία

  • (Β070) Γενικόν Επιτελείον Στρατού, Ο Μακεδονικός Αγών και τα εις Θράκην γεγονότα, Έκδοσις Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού, Αθήνα 1979, σελ. 132.
  • (Β009) Κοεμτζοπούλου Νικολάου Γ., Καπετάν Κώττας, Ο Πρώτος Μακεδονομάχος, Ιδιωτική Έκδοση, Αθήνα 1968.
  • (Β014) Μελά Ναταλίας Π., Παύλος Μελάς, Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα 1998, σελ. 472.

Πηγές



Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή της αναδημοσίευσης, την ιστοσελίδα «Μακεδονομάχοι», καθώς επίσης και την αρθρογράφο - συγγραφέα του άρθρου, Ευαγγελία Κ. Λάππα.